Beste medereizigers
In grote lijnen hoe de reisweg voor 2012 er zal uit zien .

Reis USA 2012
van 30 april tot 18 mei

We doorkruisen de volgende staten

Texas -Arizona - Utah - Nevada
Dagbezoek aan Mexico

Voor verdere info 0498 57 86 73

-----------------------

 

Dallas Fort Worth

 

Texas Rangers - The Alamo - Mexico Nuevo Laredo

 

Del Rio - Langtry

 

Tombstone

Tucson

 

 

---------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

 

Antelope Canyon

 

Monument Valley

 

Park informatie

Monument Valley, bekend uit de western films, kale tafelbergen midden in een eindeloze rode woestijn. Ooit was Monument Valley, wat eigenlijk geen valei is, een plateau ter hoogte van wat nu de toppen van de buttes zijn. Door erosie van wind en water is het losse zand en de zachtere zandlagen verdwenen en zijn de hardere rotsen blijven staan. De ronde hoge tafelbergen worden buttes genoemd. Tot 1300 n.C hebben de Anasazi in de vallei geleefd. Nu ligt het gebied in het Navajo Indian Reservation. Monument Valley is ook geen National Park of state park maar is eigendom van de Navajo's.

Als je vanuit het zuiden komt, kun je al van 50 mile afstand de buttes van Momument Valley zien.....Ik moet zeggen dat het mij een beetje tegenviel, de eerste indruk, het leek veel kleiner dan ik had gedacht. Maar schijn bedriegt, als je het park inrijdt zijn de buttes toch wel imposant. De buttes zijn zo'n 300 meter hoog en zijn aan de voet breder als de top. State 163 loopt vlak langs het park, vanaf de weg kun je een aantal buttes zien. Bij de kruising kun je links naar Gouldings Lodge, een motel, winkel en benzinepomp. In de winkel kun je John Wayne toilet tissue kopen !!! Rechts van state 163, de toegangsweg van het park, kun je indian art kopen in de houten stalletjes langs de weg. Bij het bezoekerscentrum kun je enkele buttens zien. De opvallendste, een met een uitsteeksel aan de linkse en een met een uitsteeksel aan de rechter kant lijkend op een duim, zijn The Mittens. De Left of west mitten staat in Arizona de Right of east mitten staat in Utah. Vanaf het bezoekerscentrum kun je met je auto een onverharde 17 mile lange rondweg afleggen. De weg voert langs diverse buttes. Je mag onderweg stoppen maar je mag niet te ver van de weg af. Als je een rondleiding boekt met een indiaan volg je dezelfde route maar verlaat je wel de hoofdweg. Op deze manier leer je veel over de Navajo's en krijg je interessante dingen te zien zoals een zeer hoge natuurlijke boog, rotsschilderingen en een bezoek aan een hogan ( woning van de Navajo ).

Monument valley is dankzij de filmindustrie bekend bij de Europeanen. In dit gebied zijn ontelbare films opgenomen. Vooral John Ford heeft hier veel westerns gefilmd. Ook in tekenfilms stonden de silhouetten van Monument Valley model, b.v. Roadrunner.

Ik verbaasde mij, net zoals bij de Grand Canyon waar die enorme hoeveelheden zand zijn gebleven die hier door de eeuwen heen verdwenen zijn. Je kunt je bijna niet voorstellen dat in het hele gebied een laag zand van 300 meter dik is weg geërodeerd.

 

----------------------------------------------------------------------------------------------------------

 

Arches

 

 

Park informatie

Arches National Park is een natuurgebied vlak bij de plaats Moab. De naam geeft duidelijk aan wat er te zien valt. De Arches, gaten in de zandsteen, zijn ontstaan door water dat zich in spleten en gaten verzameld en de zandsteen langzaam wegslijt. Stukje bij beetje schilfert hij af, totdat de rots volledig is doorboort. In het park vind je bijna tweeduizend Arches. In de zomer is het afzien in het park. De temperatuur loopt hier snel op tot wel
40°C. Een aantal Arches zijn vanaf de weg te zien, maar het overgrote deel is alleen te bereiken na een fikse wandelpartij. Vooral de trip naar Delicate Arch vonden wij zeer inspannend. Maar wij adviseren om hem beslist te bekijken, als je de Arch ziet ben je de inspanning snel vergeten.

Vanaf Moab, de plaats waar je voldoende motels vind, is het een korte rit naar de ingang van het park. Bij het parkbureau krijg je alle informatie die je nodig hebt. Vanaf hier gaat de weg stijl omhoog. De weg gaat hierna tussen Courthouse Towers door. Dit zijn loodrechte rode zandsteenwanden, prachtig om te zien. Vier mijl verder kom je langs Balanced Rock. Je vraagt je af hoe de steen blijft liggen. Rechts gaat de weg onverhard verder naar de The Windows. Hier zijn wij persoonlijk niet geweest. Je vind hier de grootste bogen van het park. Via een druk pad kun je naar nord en south Windows. Verder vind je hier, Turret Arch, Cove of Caves en Double Arch. De weg gaat verder richting Wolfe Ranch.

Bij de parkeerplaats begint het pad naar Delicate Arch, de beroemdste van het park, een afbeelding wordt gebruikt op de nummerplaten van auto's uit Utah. Zoals wij al eerder beschreven is dit een zware tocht, maar je wordt rijkelijk beloond. Het pad begint na de brug met een fikse klim. De weg wordt aangegeven door hoopjes stenen. Als je over de vlakke rotsplaat loopt merk je bijna niet dat het zo stijl omhoog gaat. Boven op het plateau voert het pad via een smalle richel langs de rode rotsen naar de Arch. Wat ons vooral verbaasde is de enorme hoogte van de boog. Dit valt je op als iemand onder de boog staat voor een foto. Wat vooral leuk is als je terug loopt is, hoe de mensen die naar boven gaan naar adem snakken. Als je bij de parkeerplaats rechtdoor rijdt, ga je richting Delicate Arch Viewpoint. Hier kun je de Arch van een afstand bekijken, maar ernaartoe lopen vind ik persoonlijk spectaculairder. Als je terug rijdt, kun je bij de splitsing rechts, richting Devils Garden. Na drie mijl aan de rechterkant ligt Fiery Furnace. Dit is een wirwar van hoog ommuurde doodlopende stegen. Hier mag je alleen met een vergunning in. Je kunt wel met een ervaren gids mee met een rondleiding, kaartjes bij het bezoekerscentrum.

Een stuk verder de weg volgend ligt, Sand Dune Arch. Hier moet je zeer zeker gaan kijken. Hier heb je ook weer stegen tussen de rotsen door. Als je richting Sand Dune loopt is het net of je in de Sahara door het zand loopt. Voorbij de Arch kun je al klimmend verder de kloof in tot je niet meer verder kunt. Als je het pad over de vlakte verder loopt, kun je op een gemakkelijke manier bij Broken Arch komen. Van hier uit kun je ook doorlopen naar devils Garden. Als je onder Broken Arch doorloopt en je gaat iets hoger staan heb je een prachtig uitzicht.

De weg gaat verder richting Devils Garden.Dit vind ik persoonlijk het mooiste gedeelte van het park. Hier loopt een pad tussen de hoge rode rotsen door. Je komt meerdere Arches tegen zoals: Landscape Arch, Double O Arch, Wall Archen, Dark Angel. Als je hier gaat wandelen, bereid je goed voor. Neem veel water mee, iets te eten, wandelschoenen en zonnebrandcrème. Uit ervaring kan ik je zeggen dat je steeds verder wilt lopen, want er is zeer veel te zien. Tot Double O Arch en terug loop je zeker vijf uur. Als je hier gaat lopen neem dan de tijd. Probeer niet alles op twee uur te zien. Het is een spectaculaire tocht over smalle richels en door smalle rotsspleten.

 

---------------------------------------------------------------------------------------------

 

Canyonlands

 

 

Park informatie

Canyonlands is een national park dat moeilijk te beschrijven valt. Het is een grote wirwar van canyons, plateaus, kloven en breuken. Ik denk dat deze wirwar het park ook zo interessant maakt. Als je het park vanuit je auto wilt bekijken ben je snel klaar. In het park zijn bijna geen verharde wegen en een paar onverharde doodlopende dirt roads die alleen met een 4 -wheel drive terreinwagen begaanbaar zijn. Voor de wandelaar is het een waar paradijs.

Canyonlands is net als zo veel parken in Utah ontstaan door water en wind erosie. Door het park stromen de Colorado en de Green river die elkaar in het park ontmoeten en samen verder stromen als de Colorado river. Door het verdwijnen van het losse zand en de invloed van vorst zijn er grillige rotsformaties en diepe Canyons overgebleven. Tussen de rivier en het hoogste punt in het park, Grand View Point Overlook, zit een hoogte verschil van 700 meter.

Canyonlands kun je in drie stukken verdelen, The maze, Island in The Sky en The Needles. De drie afzonderlijke gebieden worden verdeeld door de twee rivieren.

The Maze is het moeilijkst te bereiken, je komt er alleen via een 90 mile lange dirtroad die start bij Green River, een plaats aan interstate 70. Het is een gebied dat je beter niet onvoorbereid betreedt. The Maze ( doolhof ) doet zijn naam eer aan, het is een wirwar van kleine canyons en dorre vlakten waar je snel in kunt verdwalen. Bezoek eerst het ranger station dat bij de ingang van de Maze ligt en informeer je goed.

Islands in The Sky is het gedeelte dat vooral geschikt is om snel met de auto te bezoeken. Vanuit Moab is het een korte rit van 40 mile tot het Grand View Point. Voor je de park ingang passeert kun je linksaf naar het Dead Hors Point State Park. Omdat dit een State Park is heb je geen toegang met je Annual Pass en moet je $ 7.00 entree betalen . Het is een kleinere versie van Island in The Sky maar het uitzicht is grandioos. Je kijkt hier op de 650 meter lager liggende Colorado river. Beneden in de Canyon kun je de turkoois kleurige verdampingsbassins van Moab Salt zien, een mijn waar ze kaliumcarbonaat (potas) winnen. Dead Hors Point viel ons een beetje tegen maar dat kwam omdat wij aan de overkant van de Canyon op een nog spectaculairder punt zijn geweest dat onder The Needles District staat beschreven bij Anticline Over look. Als je de weg vervolgt passeert deze de park ingang. Na ongeveer een mijl ligt het bezoekerscentrum, hier kun je informatie over de wegcondities inwinnen. Na vier mijl kun je een korte lusvormige wandeling maken, de Mesa Arch Trail. Het pad voert recht naar de rand van de canyon, in de verte kun je de La Sal Mountains zien liggen. Pas op voor de afgrond want hier staat geen hekwerk om je te beschermen. Je kunt hier de Mesa Arch en de Washer Woman Arch zien liggen. De weg gaat verder naar de Grand View Point Overlook aan het zuidelijke uiteinde van de weg. Wat een prachtig uitzicht, hier kun je pas zien hoe erosie het landschap heeft gevormd. Je kunt het hele park overzien, met een verrekijker kun je de Needles in het zuiden duidelijk herkennen. Neem de tijd om de 2 mijl lange Grand Vieuw Trail te lopen zo kun je de puzzel onder ontelbare hoeken bekijken. Als je goed kijkt kun je in de diepte de zandpaden en de puinkegels van de uranium zoekers zien. In de jaren vijftig, het was toen nog geen nationaal park, was het een belangrijk gebied voor de zelfstandig opererende mijnwerkers.

Als je de weg terug vervolgt kom je rechts de weg naar Green River Overlook tegen. Hier kijk je op het White Rim Plateau waar de Green River kronkelend zijn loop heeft uitgesneden. Hier kun je het best voor de middag heen aan omdat de laagstaande zon anders je foto's bederft.

Het derde gedeelte van het park, het Needles District kun je bereiken via st-191 de weg van Moab naar Blanding. Als je vanuit Moab richting Blanding rijdt kom je rechts van de weg de afslag naar Needles Overlook tegen. De weg voert door open grasland naar het puntje van de mesa waar je over het hele Needles District uitkijkt. Het panorama is overweldigend. Vanaf de parkeerplaats kun je naar het door hekwerk beveiligde uitkijkpunt. Hier moet je beslist naar toe. 7 mile voordat je bij het uitkijkpunt bent splitst de weg zich. Rechts kun je een weg naar de Anticline Overlook nemen. De weg is onverhard maar zeer goed berijdbaar, let op want je huurauto is op deze weg niet verzekerd ! Na 18 mile kom je op een parkeerplaats waar je waarschijnlijk geen kip tegenkomt. Na vijf minuten lopen sta je op de punt van een hoge rots waar je in de diepte de potasfabriek ziet die je vanaf Dead Horse Point ook kon zien. Op dit punt sta je aan de overkant van Dead Hors Point. In de verte kun je de kammen van Arches National Park zien liggen.
Weer terug op St-191 kom je na 10 mile rechts de afslag van St-211 tegen. Dit is de Squaw Flats Scenic Byway. De weg volgt de loop van de Indian Creek richting park ingang. Langs deze weg, die door open grasland voert, heb je kans om nog echte cowboys te zien draven. Na 12 mile kom je uit bij de Newspaper Rock Recreation Site. In een stuk rots dat bedekt is met een zwarte laag zijn honderden rotstekeningen gekrast. Het lijkt inderdaad op een krant. Men denkt dat de rots bekrast is door de Ute indianen uit de 19 de eeuw. De weg gaat verder tussen de rode zandstenen canyon wanden. Vlak voor de ingang van het park kun je rechts een onverharde weg nemen naar de Needles Outpost. Eigenlijk is het een kort karrenspoor dat bij een kruidenierswinkeltje annex benzine station uitkomt. Hier kun je lekkere hamburgers eten en kun je in de fotoalbums van de eigenaren kijken waar ze in hun leven zijn geweest.
Een mile na de park ingang ligt het bezoekerscentrum van de Needles. Hier kun je info krijgen over de trails in het park en de vergunningen voor overnachting buiten de campground. De meeste trails in het park zijn dagwandelingen. Als je niet blijft overnachten op de campground is het niet aan te raden om een lange wandeling te maken, de terugweg naar je motel neemt enkele uren in beslag. Een interessante trail die ik je kan aanraden start bij de Elephant Hill. Je komt er via een korte dirt road die eindigt bij een parkeerplaats. Via een korte klim tussen een in de rotsen uitgehakt pad kom je op een hoger gelegen plateau. Je loopt hier tussen de hoge rode zandstenen rotsen door over een smal pad dat is aangegeven door hoopjes gestapelde stenen. Het landschap is vlak. In de verte kun je de rood witgestreepte Needles zien. In het woestijn landschap liggen vreemd gevormde stenen het lijken wel paddestoelen. Afhankelijk van de tijd die je hebt kun je hier uren blijven lopen.

Ik raad je aan zeker een wandeling te maken in dit verbazingwekkende landschap. Ervaar de rust die het uitstraalt, maar zorg dat je je goed voorbereidt, neem voldoende water mee en iets te eten en kijk uit dat je je niet verloopt.

 

----------------------------------------------------------------------------------------------

 

Zion National Park

 

Park informatie

Zion National Park ligt in het zuid westen van de staat Utah. Dit gedeelte van de staat hoort bij het Grand Staircase-Escalante National Monument, dat weer deel uitmaakt van het Colorado plateau. Het Grand Staircase Monument bestaat uit een aantal trapvormige plateaus die allen een specifiek kenmerk hebben, b.v. de White Cliffs, Grey Clifs en de Pink Cliffs van Bryce Canyon. Zion Canyon is ontstaan door de Virgin River. De rivier deed er miljoenen jaren over om Zion Canyon te vormen. De vredig lijkende rivier kan na de winter en na een zomerse onweersbui wild te keer gaan, per dag worden er dan honderdduizenden m³ rots en zand meegesleurd. Daar komt nog eens bij dat het zandsteen, waaruit de rotsen bestaan, veel water bevatten, hierdoor vriezen in de winter grote stukken rots kapot en storten in de canyon. De Canyon lijkt een oase in de woestenij van Utah. Door de honderden meters hoge verticale rotswanden is de canyon een beschutte plek. De rivier en de poreuze zandstenen rotsen, die enorme hoeveelheden water kunnen vasthouden zorgen voor een vochtrijk leefmilieu waar planten goed gedijen.

Zion is te bereiken via State 9. Als je het park binnenkomt via de East ingang, ben je nog niet in de Zion Valley. Dit gedeelte van het park ligt een stuk hoger. Vlak na de oostelijke ingang van het park kom je een aantal rotsen tegen die bekend staan als Checker board Mesa, het lijkt alsof er iemand een ruitjes patroon in gekrast heeft. Het zijn versteende zandduinen die door de ontelbare jaren lange erosie bedekt zijn met horizontale en verticale scheuren. Als je het ziet denk je dat het nep is en door iemand opzettelijk is gemaakt. De weg gaat verder en je komt door twee tunnels. Vlak voor de tweede tunnel moet je beslist even stoppen voor een korte wandeling. Links van de weg is een parkeerplaats. Aan de overkant van de weg gaat een pad omhoog, als je de avontuurlijke korte route volgt kom je uit bij Canyon overlook. Het uitzicht is schitterend. In de linker rotswand kun je een van de vijf ramen zien die in de tunnelwand zijn uitgehakt. Voor de tunnel wordt het verkeer geregeld door een park ranger. Niet omdat het zo druk is maar omdat de tunnel eigenlijk te smal en te laag is voor hoge voertuigen (bussen), ze kunnen niet naast elkaar passeren doordat de tunnel boogvormig is. De verschillende rijrichtingen worden om beurten doorgelaten. Het laatste voertuig krijgt een korte stok mee die aan de andere kant afgegeven moet worden, zo weet men welk voertuig als laatste de tunnel passeert. na de tunnel gaat de weg met een aantal haarspeldbochten stijl omlaag het dal in. Na een korte rit langs de Virgin River kom je bij een splitsing, rechts gaat de weg de valley in maar je moet hier linksaf slaan.
Zion valley kun je tussen 2 april en 28 oktober niet meer met je eigen auto bezoeken. De enige doodlopende weg in het park kon de verkeersdrukte niet meer verwerken. Je kunt bij het visitor center een van de vele gratis pendelbussen nemen die je naar elke plek in de canyon brengen (april tot en met oktober, rest van het jaar op eigen vervoer ). Ik vind het bussysteem een zeer goede oplossing, niet alleen om de verkeersdrukte te voorkomen, maar zo heb je alle gelegenheid om van de prachtige natuur te genieten. De tocht gaat over de Scenic Drive, dit is de weg die de valley invoert. De weg volgt de loop van de rivier tussen de torenhoge loodrechte rotswanden, het is een waar kleurenfestijn. Hoe verder je de vallei in gaat hoe smaller hij wordt. De bussen stoppen bij de aangelegde bushaltes waar ook de wandel trails beginnen. De meeste trails in Zion zijn voor de ongeoefende wandelaars best zwaar. Bijna alle trails gaan omhoog over smalle onverharde paadjes. Voldoende drinken en rustig lopen is mijn advies. Een korte wandeltocht die je beslist moet doen is de trail naar Emerald Pools. De trail begint bij de Zion Lodge waar de bussen stoppen. Hier kun je drinken kopen en iets eten. Als je de rivier oversteekt kun je links en rechts. Links is de makkelijke vlakke route, rechts gaat het pad omhoog. Neem toch de moeilijke route het uitzicht is veel mooier. Emerald Pools zijn drie poelen die op verschillende niveaus liggen. Het water stroomt van de bovenste naar de onderste poel over een overhangende rots. Via het onderste pad kun je naar de laagst gelegen poel, je loopt dan onder de watervallen door. Via een smalle doorgang in de rotsen kun je naar de middelste poel, je staat dan boven aan de watervallen. De derde poel kun je via een smal pad bereiken, deze ligt een stuk hoger. Deze trail moet je beslist doen.
De trail naar Angel's Landing is een ander verhaal, wij hebben de trail nog niet gelopen maar komt zeker nog eens aan de beurt bij een volgend bezoek. De trail start bij het Grotto picknickterrein. Het pad voert naar de loodrechte canyonwand, door een spleet in de rotsen gaat het naar Scout Lookout een uitzichtpunt, hier begint het pas echt. Langs diepe afgronden beveiligd door een ketting, eindigt de tocht bij een afgrond van 400 meter. Dit is een zware trail.

Een gemakkelijke populaire trail is de Riverside Walk. Het pad begint aan het einde van de Scenic Drive en volgt de Virgin River. Hier kun je goed zien dat de Canyon steeds smaller is geworden. Links en rechts rijzen wanden van dieprood zandsteen de hoogte in. Wat meteen opvalt is dat het hier een stuk vochtiger is. Onder aan de rotsen drupt en stroomt het water uit de rotsen, planten maken er gretig gebruik van. Dit fenomeen treed op als er in de zandsteen, die vol met water zit, een breuk zit, het water komt door de breuk naar buiten en loopt langs de wand omlaag. Het pad eindigt waar de kloof te smal wordt voor een pad. Hier komt de rivier uit de Narrows. Je kunt door de rivier naar de spectaculaire Narrows lopen waar de kloof steeds smaller wordt. Wij raden je aan om de tocht niet te lopen. In de eerste plaats is het verboden om tegen de stroming van de rivier in te lopen en ten tweede loop je 5 uur voor je bij de eigenlijke Narrows bent. Je loopt dan door ijskoud water dat steeds dieper wordt, er zijn plaatsen waar je tot aan je nek in het water loopt. Na een onweersbui is het zelfs levensgevaarlijk. Het kan tientallen kilometers verder regenen, wat je niet in de gaten hebt, terwijl de vloed die hierdoor veroorzaakt kan worden je plots bereikt.

Zion is een waar wandelparadijs als je een paar regels in acht neemt. Neem voldoende drinken mee, het gebied is ondanks de plantengroei eigenlijk een woestijn. Onderschat niet de moeilijkheidsgraad van de trails. Informeer je voordat je aan een trail begint bij het visitorcenter over moeilijkheidsgraad en condities van de trails.

----------------------------------------------------------------------------------

 

Bryce Canyon

 

 

Park informatie

De Bryce Canyon, gevormd door water en wind. De kleuren en vormen zijn zo overweldigend mooi dat ik binnen een uur 60 foto's had gemaakt. Bryce dankt zijn kleuren aan een laag zandsteen waar verschillende soorten mineralen in zitten. Het is een laag in de grond die hier aan de oppervlakte komt, door erosie van wind en water is het zachte losse zand weggespoeld en bleven de hardere lagen in de vorm van zuilen ( hoodoos ) staan. Het park, een plateau, ligt op zo'n 3000 meter hoogte. In de wintermaanden zijn sommige gedeelten van het park door sneeuwval gesloten.

Door het park loopt een 16 mile lange verharde doodlopende weg. Vanaf de rand kun je het hele park goed bekijken, maar een van de trails lopen zal je zeker belonen met een prachtig uitzicht. Een favoriet en aanrader is de Navajo Loop Trail. Een korte pittige wandeling tussen de zandzuilen. Als je de loop begint bij Sunset point, kun je twee kanten uit, wij adviseren je rechts te gaan. Het gaat steiler naar beneden maar minder steil naar boven, en dat is nog een fikse klim. Door de hoge ligging van het park ben je sneller buiten adem. Neem voldoende water mee, door de inspanning en warmte verlies je veel vocht. De meeste toeristen komen niet verder als dit gedeelte van het park. Maar er zijn nog een paar interessante dingen te zien.

Bij Farview point heb je een heel ander overzicht op Bryce, maar hier kun je ook de naburige plateaus zien tot zelfs de Grand Canyon North Rim. Bij Natural Bridge kun je een brug zien, niet gevormd door water maar door bevriezing en wind erosie. Ondanks dat de brug best wel groot is moet je goed kijken om hem te zien. Bij Rainbow Point kun je naast de hoodoos genieten van een spectaculair uitzicht. Door de heldere lucht kun je zeer ver kijken. Op zeer heldere dagen tot in New Mexico...meer dan 200 mile. Hier eindigt de weg. Hier kun je nog enkele trails lopen, zelfs naar een hoodoo in de vorm van een poedel.

Wat Bryce zo bijzonder maakt is denk ik de kleuren die onwerkelijk lijken tegen de strak blauwe lucht, de markante vormen, elk wel met een of andere gelijkenis, en de rust die het landschap uitstraalt onanks de duizenden bezoekers die het park dagelijks bezoeken.

---------------------------------------------------------------------------------------------------

 

Las Vegas

 

 

Las Vegas, het grootste attractiepark van Amerika. Als ik door Las Vegas loop denk ik wel eens dat hier alles kan en mag. Hoe gekker hoe beter, the sky is the limit. Als het maar geld opbrengt. Wie bouwt het grootste en duurste casino. Hotels met 5000 kamers. Shows die al tien jaar worden opgevoerd en elke avond uitverkocht zijn. 30 miljoen toeristen per jaar. 10.000 nieuwe inwoners per maand. De snelst groeiende stad van de verenigde staten. Hier worden steden nagebouwd als thema voor een casino ( Parijs, New York, Venetië ).

Op de plaats waar Las Vegas is gebouwd waren begin 19e eeuw een aantal bronnen midden in de woestijn. Er leefden wat indianen en een aantal mormoonse boeren. Tot begin 20e eeuw veranderde niet veel. Na het voltooien van de spoorlijn tussen Los Angeles en Salt Lake City kwam daar verandering in. Tot 1931 was gokken in Nevada verboden. Na de legalisatie kwamen de arbeiders die werkzaam waren bij de bouw van de Hoover dam massaal naar Las Vegas om hun loon te vergokken. In de jaren 40 werden de eerste hotelcasino's gebouwd, dit was het startsein voor de maffia die het grote geld rook. In de jaren 50 begon de stad te groeien mede ook door het Amerikaanse leger dat in de woestijn ten noorden van de stad atoomproeven nam. Het was voor de toeristen een ware attractie. In die tijd arriveerden ook de succesvolle artiesten als Frank Sinatra. In de jaren 80 werd de maffia door de FBI de stad uit gewerkt. Eind jaren 80 brak het tijdperk van de thema casino's aan. Een van de casino's, het Ballagio koste 1.2 miljard dollar.

Als je Las Vegas over de interstate nadert, en de stad opeens midden in de woestijn opdoemt, kun je je niet voorstellen dat in deze dorre woestenij mensen wonen, laat staan zo'n grote stad als Las Vegas. De hoge casino's aan de strip zijn al van ver te herkennen.

De strip ( Las Vegas Boulevard ) is de straat waar alle bekende casino's liggen, en loopt parallel aan highway 15 ( Los Angeles- Salt Lake City ). De strip wordt alsmaar verder de woestijn in volgebouwd. Steeds groter en fantasievoller wordt er gebouwd. Oude casino's worden gesloopt, om plaats te maken voor mini pretparken. Het is fantastisch om te zien hoeveel moeite wordt gedaan om klanten naar binnen te lokken. Je stapt op de rolpaden die vanaf de straat naar de ingangen lopen en je gaat een andere wereld binnen. Hier draait alles 24 uur per dag. De ramen zijn bewust weggelaten om je alle tijdsbesef te doen vergeten. Alleen al de uitgang terug vinden vind ik al een hele belevenis. Drankjes zijn gratis. De serveersters lopen er zeer sexy bij. Eten kun je op ieder moment van de dag aan zeer uitgebreide selfservice buffetten. Parkeren is gratis in de gigantische parkeergarages die meestal achter de casino's liggen. Ieder casino heeft wel een eigen show, waterparadijs, attractie, of andere vorm van vermaak. Waar wij vooral van stonden te kijken is de enorme afmetingen van de casino's, vooral het M.G.M. met 5000 kamers is gigantisch.

Het Luxor is gebaseerd op de Egyptische oudheid. Het casino is in de vorm van een piramide gebouwd. De zwarte glas gevel is schitterend om te zien; arme glazen wassers. Voor het gebouw ligt een replica van de sfinx. Als je de lobby binnenkomt waan je je echt in een oude graftombe. Als je omhoog kijkt kun je je niet voorstellen dat er nog een paar duizend hotelkamers boven je hoofd liggen, je kijkt namelijk tot in de punt van de piramide. In het Luxor kun je een driedimensionale filmbekijken. Boven op de piramide schijnt 's nachts een sterke lichtbundel recht de lucht in, je kunt hem van ver buiten de stad zien.

Het M.G.M. Grand hotel met 5000 kamers is een van de grootste. Achter het hotel is een groot themapark gebouwd, maar is niet erg spectaculair voor volwassenen. In het complex is een grote arena gebouwd waar de belangrijkste bokswedstrijden plaatsvinden. In het casino is een groot podium waar de hele dag en avond bands optreden.
Tegenover M.G.M. ligt het New York New York. Je raadt het al, het thema is een miniatuur van Manhatten. Aan de voorkant staat het vrijheidsbeeld, met op de achtergrond een stuk of tien wolkenkrabbers. Langs de strip is de Brooklyn Bridge nagebouwd, schitterend om te zien. Aan de voorkant is een snelle achtbaan gebouwd. In het casino kun je door de straten van New York lopen, er komt zelfs rook uit de putdeksels van het riool ( zonder geur ).

Caesar's Palace, gebaseerd op het oude Rome, een en al marmer. Zeer mooie ingangspartij met vijvers, fonteinen en beelden. Je kunt naar een omnimax film kijken of naar een spectaculaire diner show.

Voor het Mirage kun je een nagebouwde vulkaan aanschouwen. De vulkaan is in een meer gebouwd. Om de 15 minuten spuwt hij vuur en water. Stel je er niet te veel van voor. In het Mirage is een stuk oerwoud nagebouwd en kun je het beroemde duo Siegfried en Roy aan het werk zien in hun schitterende show met witte tijgers. De show kost een slordige 100 dollar per persoon maar wij vonden het het geld dubbel en dik waard.

Treasure Island is gebaseerd op de piraten tijd. Voor het casino leveren een piratenschip en een Brits fregat ieder dag meerder malen een ware zeeslag. Dit spektakel mag je niet missen. Ga bij voorkeur als het donker is. Vanaf 16.00 uur om de 90 minuten aan de voorkant langs de straat. Het is er een drukte van jewelste, voor de beste plaats moet je zeker een half uur van te voren aanwezig zijn, entree vrij.

Het Bellagio is een en al luxe. Marmer op de vloer, tegen de muur, plafond schilderingen, dure boetieks, dit moet je beslist gaan bekijken.

The Venetian is een replica van Venetië. Niet zo luxe als het Bellagio maar ook zeer mooi. Op de 9e etage is een aantal grachten nagebouwd waar gondels in rondvaren. Als je door de straten van Venetië loopt langs de dure shops kom je op het grote Sint Markus plein uit. Hier kun je heerlijk op een terrasje zitten en genieten van een kopje koffie. Tegen het plafond is een blauwe hemel geschilderd, hierdoor lijkt het of je echt buiten bent.

Het Paris is een miniatuur van Parijs. De Eifeltoren torent hoog boven de straat uit. In het casino loop je door de straten van Parijs. In de lobby lijkt het of je onder de Eifeltoren door loopt. Er hangt een gezellige sfeer in de straatjes van Parijs.

De Stratosphere Tower is een casino met een 350 m hoge toren. Vanaf het uitkijk platform heb je een spectaculair uitzicht over Las Vegas en kun je goed zien hoe groot de stad is. Het casino stelt niet veel voor maar de tower moet je beslist bezoeken. Vergeet niet kaartjes te kopen in de lobby. Boven op de toren is een restaurant, een achtbaan en de Big Shot, dit is een 50 meter hoge mast waar je langs omhoog wordt geschoten.

Aan de strip liggen nog meer casino's, te veel om hier te beschrijven. Maar Las Vegas is niet alleen de strip. Er is ontzettend veel meer te zien. Een aanrader is het oudere gedeelte van Vegas, downtown. Freemont street is met neonlicht overdekt. Het gewelf vormt 's avonds een prachtig schouwspel van kleuren en geluid. Het lijkt alsof je naar een 300 m lang televisiescherm kijkt. Op Boulder Hyghway ligt Sam's Town. Dit is een casino in western stijl en erg populair bij oudere bezoekers.

In Las Vegas kun je in alle prijsklassen overnachten. Parallel aan de strip loopt Koval lane, hier liggen goedkopere motels en ben je toch vlak bij de strip. In de stad zijn ongeveer 100.000 Hotel en Motel kamers. Het komt ondanks dit aantal toch vaker voor dat de kamers tijdens grote evenementen volgeboekt zijn. Ook voor het weekeind wordt er veel vooruit geboekt Als je niet vooruit geboekt hebt is het toch aan te raden om een aantal dagen voor een bezoek te informeren naar beschikbaarheid van kamers. Als je vlak voor het weekeind wilt boeken voor meerdere dagen, heb je meer kans op een kamer als je voor één nacht boekt. Als je dan incheckt bij aankomst is verlengen meestal geen probleem.

In Nevada maar vooral in Vegas kun je binnen een minuut getrouwd zijn. Je moet wel 18 jaar zijn, vrijgezel en een vergunning halen bij Clark County Marriage License Bureau op 200 S Third Street. Dan moet je nog een keuze maken uit de honderden trouw kapellen. In Nevada trouwen is ook in Nederland rechtsgeld

 

John Wesley Hardin